Artikel “Pensioen”

Ik zit inmiddels een week op een andere kamer met vier collega’s. Omdat zij airco hebben en ik niet. Voor Martine, die tegenover me zit is een week met mij wel ongeveer het maximaal haalbare. Zij gaf mij zojuist in overweging om maar weer eens terug te gaan naar mijn eigen kamer. De directe aanleiding was dat ik Jiskefet na doe, iets waar zij helemaal niet om kan lachen. Ik zei zojuist ook “proost” toen zij moest niezen, waarna zij mij onderzoekend aankeek: “Proost?” Je moet alles uitleggen aan die twintigers. Hoewel onze bureaus tegen elkaar aan staan, gaapt er een enorme generatiekloof tussen. Als zij mij straks vraagt wie de Beatles waren, ben ik weg.

We hebben ook een tiener als collega. Hij is nu met zijn vrienden naar Mallorca. Ik heb daar wel een vage voorstelling van: coma zuipen, de hele nacht doorhalen, shoarma als ontbijt, als een kreeft wakker worden op het strand, een puinhoop van een appartement. Dat is nog tot daar aan toe, maar hij wil accountant worden. Hoe leg ik hem uit dat hij daar later spijt van krijgt, want op zijn leeftijd laat je oude mensen maar gewoon lullen.

Afgelopen weekend hadden we een vrijgezellenfeestje met de mannelijke collega’s. Jos gaat trouwen. Hoe leg ik hem uit dat hij daar later spijt van krijgt, want op zijn leeftijd laat je oude mensen maar gewoon lullen. Wij met zijn allen naar de Euromast om Jos in een zuurstokroze jurk te laten abseilen. Het eind van het verhaal is dat Opa (zoals ze mij noemen) alles mocht betalen, dat negen van de tien collega’s niet meer weten hoe ze zijn thuisgekomen en die ene uitzondering, ondergetekende, de volgende dag als enige op tijd op zijn werk was.

Ik word te oud voor dit vak.

Een paar weken geleden hebben we fiscalist Marc-Jan aangenomen, die mij een keer moet opvolgen. Hij is net de veertig gepasseerd. We noemen hem MJ om onszelf niet te veel te vermoeien met dit warme weer. Het vak hoef ik hem niet meer te leren, maar nu wil hij ook columns in de krant gaan schrijven. U gaat de nare gevolgen daarvan nog wel ondervinden, ik zeg verder niks. Het moest een keer ophouden, die wekelijkse fiskul van mij. Maar de jeugd van tegenwoordig heeft geen humor, dus bereidt u voor op gortdroge fiscale verhandelingen, dan kan het altijd meevallen. Misschien gaat Opa wel ergens anders over schrijven.

Ik heb dit stukje Pensioen gedoopt, omdat dit met mijn 58 lentes in de herfst van mijn leven de enige oplossing is. Als ik nog langer blijf, word ik werkelijk de grumpy old man die ik volgens mijn vrouw en kinderen al jaren ben. Mijn laatste taak zal zijn om van MJ een aspirant grumpy old man te maken. Dat wordt nog een hele klus, want hij is dik met de jonkies hier: kebabvreter, drinken als een Tempelier en nog nooit gehoord van Creedence Clearwater Revival.

Wens me sterkte…