Artikel “Maffia”

Ik heb het even opgezocht, maar je schrijft het dus met dubbel f. In het Italiaans is het mafia. Waarom die Italianen zich niet gewoon aan onze spelling kunnen houden, weet ik niet. Eigenwijs volk. Wat die boeven in eigen land doen mogen ze misschien zelf weten, maar als ze onze landsgrens overschrijden krijgen ze er een f’je bij, of ze willen of niet. Wij hebben zo onze regels.

Een van die regels is dat, als je als maffioso in ons land economische activiteiten gaat verrichten, daar ook belasting over betaalt. Daarover verschillen de uomini d’onore van deze Zuid Italiaanse gezelligheidsvereniging nog wel eens van mening met onze Belastingdienst. Dat las ik onlangs in mijn fiscale vakliteratuur. Wat was het geval? Ik citeer:

“Italiaan X werd bij een inval in een huurwoning in Nederland aangehouden. Duitsland had verzocht om uitlevering van X. Hij zou lid zijn van de Ndrangheta, de Calabrese tak van de maffia. Hij werd verdacht van een zesvoudige moord in Duisburg. Bij de inval werden vuurwapens, vervalste identiteitsbewijzen en een half miljoen aan contanten gevonden.”

De oplettende lezer zal opmerken dat er geen Italianen bestaan die X heten, want dat is nu net een letter die niet gebruikt wordt in het Italiaans. Dit belette de belastinginspecteur niet om belastingaanslagen met boetes op te leggen aan X ten bedrage van een klein miljoen. Die inspecteur had tijdens zijn opleiding geleerd dat ze Al Capone uiteindelijk ook gepakt hebben op belastingfraude, dus dat leek hem wel een kansrijke actie. Het probleem met belasting heffen van buitenlanders is echter dat je moet aantonen dat ze òf in Nederland wonen òf hun geld in Nederland verdiend hebben. Bij voortvluchtige moordenaars is dat een behoorlijke fiscale uitdaging. Die hebben namelijk de neiging om zich niet in te schrijven in de gemeentelijke basisregistratie en vergeten geregeld om hun belastingaangifte in te dienen.

Capo X had zoveel vertrouwen in het Nederlandse rechtssysteem dat hij met succes in beroep ging tegen de aanslagen. De rechter, die waarschijnlijk zelf een groot liefhebber was van Chianti en pasta, vond dat niet was bewezen dat X economische activiteiten in Nederland had verricht of ernaar had gestreefd in Nederland duurzame sociale of maatschappelijke bindingen aan te gaan (m.a.w. wonen). Hij kende daarbij ook gewicht toe aan de omstandigheid…

“dat X als voortvluchtige verdachte van een ernstig misdrijf in een onzekere situatie verkeerde die zich niet of minder leende voor het ontwikkelen van een duurzame band van persoonlijke aard met het land waar hij verbleef toen hij werd aangehouden.”

De tranen schieten je in de ogen bij zoveel begrip. De belastingaanslagen werden vernietigd en daarmee werd recht gedaan aan het trieste lot van een eenzaam en ontheemd slachtoffer van justitie.

Dit vonnis sluit ook goed aan ons rechtvaardigheidsgevoel: de dader die voor straf hetzelfde lot ondergaat als zijn (zes Duitse) slachtoffer(s)… die betalen immers ook geen belasting (meer).

Maar ergens is het ook wel maff…

Leave a Comment